Vieiros

#1 22/Setembro/2008 tonho

[Valora este comentario Positivo +4 Negativo]

Concordo plenamente. Parabéns. Saude, terra e soberania alimentar.

#2 22/Setembro/2008 bertus

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Zapatero dixo, dirixíndose ao PP, que non se lle podía esixir moita solución ao goberno de España perante unha crise que vén de Wall Street. Certo é que non ten autoridade ningunha o PP para dicir o contrario.
Mentres, ante as desvergozadas mostras de impotencia e cinismo bipartidista, aos subordinados dos subordinados recoméndaselle silencio.

#3 22/Setembro/2008 onofresabate

[Valora este comentario Positivo +4 Negativo]

Tou dacordo co Xurxo Martínez. Velaí unha alternativa ao dominio, case novo fascismo, exercido polas grandes áreas de distribución. Un mira para o Val de Lemos, e veo todo a barbeito, e pensa que algo falla, que as cousas poderían ser doutra forma, que non é moi difícil... ¡Pensa un tantas cousas!

#4 22/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +3 Negativo]

O web dessa iniciativa impulsada em Galiza por Verdegaia, VSF, Amarante e SLG é http://soberaniaalimentar.info...

#5 23/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -2 Negativo]

E quen garante a soberanía alimentar, ou para ser máis precisos, quen garante que os prezos que pagan os traballadores e traballadoras, é dicer, os consumidores, son o máis baixo posible.
Estamos dacordo que as multinacionais, de aqui ou de fora, NON.
Mais, os gandeiros que tiran a rúa o leite portuguesa porque é máis barata, tampouco. Os bateeiros que pelexan polo trozo da torta da produccion mexilleira, tampouco.... Calquer que confie nas leis de mercado para garantir iso, é un iluso... Ata os grandes burgueses queren un parentese nas leis do mercado, é dicer, as leis que rixen a propiedade privada, sexa grande, mediana ou pequena.
Calquer propietario, desde o máis pequeno ata o máis grande, só esta a procura dunha cousa: o lucro particular, e para iso, baixara os custes de produccion (salarios e insumos) e tentara subir por cima da media os seus productos, para acadar un lucro ou mais valia.
Por iso, a pregunta é pertinente: quen garante que os prezos finais, haxa ou non especuladores (se non ha especuladores, alguen vira, o propietario, que aproveitara na venda directa para subir os prezos), son os que aos salarios dos traballadores e traballadoras poden chegar?.
A soberanía alimentar son boas palabras que só agochan o interese do novo capitalismo ecoloxico.

#6 23/Setembro/2008 leire

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Artigo redondo: información, humor, memoria, crítica e movilización. Saúde

#7 25/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

#5 "A soberanía alimentar son boas palabras que só agochan o interese do novo capitalismo ecoloxico" :-O
Via Campesina, o MST, José Bové... Caralho para o "novo capitalismo ecológico"! Que enganados nos tem! Menos mal que temos esclarecidos e destacados activistas "anticapitalistas de verdade" como ulo!

#8 25/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Si Signatus, é capitalismo ecoloxico porque ninguen deles cuestiona as bases do capitalismo, as leis do mercado. Alen máis, fan ideoloxia da defensa da propiedade privada.
Ou xa esquecimos ata o basico: a reforma agraria, lexitima reivindicacion dos campesiños pobres, non é máis que o reparto da propiedade da terra, é dicer, establecer no campo a pequena produccion, e a produccion de alimentos fica nas máns dos pequenos propietarios, que só estan a procura da rendabilidade dos seus investimentos.
O SLG, xunto co UUAA e XA, destruiron onte miles de litros de leite barata portuguesa, que por moito que fora para as envasadoras, o feito é que os nosos gandeiros "soberanos" importalles un comino o prezo ao que nos a pagamos... o unico que lles interesa é que os seus investimentos sexan rendibles. E iso é capitalismo, ecoloxico, mais capitalismo.
Soberanía alimentaria ou dereito a unha alimentacion barata e sa.
Esta é a cuestion... e os nosos gandeiros, se poideran, cobrarían o leito como nola cobra as multinacionais. O problema é que non poden.
Non che deixes levar polas palabras, os feitos son os feitos.

#9 25/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

#8 Nengumha mobilizaçom pola soberania alimentar foi nunca semelhante ao acto que nomeas e que precisamente contradi os princípios da soberania alimentar, alternativa que UUAA, XA e parte do SLG nom compartem.

A soberania alimentar pom em causa as bases do capitalismo, e tamém o ecologismo o fai (ao contrário que ambientalismo e conservacionismo), outra cousa é que nem soberania alimentar nem ecologismo defendam essa outra forma de industrialismo que é o comunismo e a planificaçom centralizada, que suponho que é polo que ti apostas.

Ti só ves propriedade privada, eu vejo descentralizaçom, participaçom, cooperativismo, circuítos curtos de comercializaçom, sustentabilidade ambiental, justiça social...

#10 25/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

O problema: o MERCADO, A PROPIEDADE PRIVADA, ese é o problema. Porque o dereito á alimentación sa (que non é o mesmo que Soberania Alimentaria), como á vivenda, á sanidade ou á educación, é, por dicilo dalgunha maneira, un “dereito biológico” do ser humano. Son dereitos básicos que o mercado, por definicion, non garanten.
En vexo o que ti dis cunha condicion: que non exista mercado. SE existe, as túas palabras fican baleiras de contido. Son saúdos a bandeira.
Da mesma maneira que a vivenda non se garante con máis mercado, da mesma maneira que a privatización da sanidade só conduce a converter a saúde nun negocio, de igual maneira que a privatización da educación expulsa do ensino aos máis pobres, a privatización da terra que supón a reforma agraria só conduce a que o dereito á alimentación queda en mans dos propietarios, grandes ou pequenos, da produción agrícola.

Ao ser dereitos básicos da poboación, e non un negocio, só un estado que non este ao servizo dos propietarios e do mercado pode camiñar na planificación democrática e racional da produción. O mercado, sexa no sector que sexa, só paga ao mellor investidor, ao máis produtivo, non ao que xera unha produción ao servizo das necesidades sociais, senón ao que produce nas mellores condicións respecto dos seus competidores.

Acabar con este caos na produción supón acabar coa propiedade privada e planificar en función dos intereses sociais, que é o significado do concepto “socialismo”: o conxunto da sociedade é a quen ten que determinar qué, cándo e cómo se produce, nengún sector da sociedade pode impor ao conxunto esas decisións, e menos, facelo en función da rendibilidade dos seus investimentos.

#11 25/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Planificacion racional e democrática... palabras que falta na túa proposta.

#12 26/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

ulo, acho que confundes mercado com capitalismo e nom che som o mesmo.

Segundo a Via Campesina soberania alimentar é "o direito dos povos a alimentos nutritivos e culturalmente apropriados, acessíveis, produzidos de forma sustentável e ecológica, e o seu direito a decidir o seu próprio sistema alimentar e produtivo". Quem produze alimentos deve estar no centro das políticas alimentares e o primeiro é o local, alimentar a família, a comunidade ou o país.

Com soberania alimentar nom haveria fame e pobreza rural como hai hoje no mundo, nem teriamos um rural a esmorecer como temos.

A planificaçom "racional" matou o mar de Aral.

#13 26/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

A planificacion burocrática do stalinismo matou o mar de Aral.... a planificacion o servizo dos intereses dunha casta burocratica non é o mesmo planificacion democrática da economia.
Pequena diferenza.
E dis "mercado non é igual a capitalismo". Non séi, enton todos os teoricos da economica capitalista, os verdadeiros, como A Smith ou David Ricardo estaban errados. Coñeces o signifcado profundo do aserto "a man oscura do mercado" de Adam Smtih, pois iso, que o mercado domina unha sociedade se poder controlalo... Os social liberais como ZP ou Obama pensan que si, e xa ves; temos unha crise monumental na economia.
E por último, a historia esta, polo menos, para non repetila, e a lexitima reivindicacion democrática de reforma agraria... foi o que hai douscentos anos fixeron na Francia, na Gran Bretaña ou nos USA, e remataron coa concentracion da propiedade da terra e un campesiñado burgués, é dicer, o capitalismo no agro.
Con soberanía alimentar.... en Xapon ou na UE, con subvecions os prezos agricolas e un proteccionismo na produccion, non habería fame, de feito ha sobreproduccion que baixa os prezos do mercado (é dicer, as leis da oferta e a demanda, que iso e non outra cousa é o mercado). Mentras, o mundo morre ca fame.
A Soberanía Alimentar é inseparabel da soberanía POLITICA, mentras non existe esta soberanía, a alimentar é un saúdo a bandeiro.
E a mesma declaracion de Via Campesiña din: baixo a "egida de las NN UU" os obxectivos seran acadados.
Moi ben: a ONU, o raposo gardando o galiñeiro. Os que mandan na ONU son os que defenden os intereses de Monsanto, de Nestlé, de Pescanova -si, Pescanova, que segun a súa propaganda é a primeira flota PRIVADA do mundo, pois o que acontece no mar é moi semllante a da terra-, os gobernos das potencias imperialistas.
E proponse que istos sres que non foron quen de evitar a destruccion da soberanía politica e social de Iraq, manteñan a soberanía alimentar.
A soberanía alimentar, sen combatir os organismos politicos que defenden os intereses das multinacionais, sen loitar pola soberanía politica dos pobos é un saúdo a bandeira.
E iso exixe a ruptura total co imperialismo.
Serán os campesiños capaces de facelo, ou necesitan da alianza co resto dos oprimidos.
Alen diso, os campesiños, unha vez que chegan a propiedade da terra deixan de ser progresivos, para ser defensores da propiedade privada, e xa o dixo un tal Prodhoun: a propiedade é un roubo.
Signatus, pode que o pasado non importe, pero o pobo que esquece a súa historia esta condeado a repetila.
E a soberanía alimentar foi a exixencia que levou as burguesías da europa capitalista ao poder. Se non, estuda a Revolucion británica, a francesa ou a ianqui.

#14 26/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

O mercado non é capitalismo, enton Macain, Bush e demáis republicanos son socialistas.
"Unha minoría de republicanos USA di que unha intervención de tal magnitude -700 mil millóns de dólares- choca coa súa crenza no libre mercado."
Teremos que estudar os conceptos politicos elementais para saber de que discutimos?

#15 26/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

"Livre mercado", domínio do mercado sobre as pessoas, a mao invisível do mercado... nom som sinónimos de mercado. O mercado, o comércio, a compra e venda de produtos, é mui anterior ao capitalismo.

A soberania alimentar opom-se a transnacionais, terratenentes, agroindústria, patentes sobre a vida, privatizaçom da água... As organizaçons que luitam pola soberania alimentar rejeitam que os alimentos sejam reduzidos a umha simples mercadoria (porque som um direito básico, porque tamém som cultura... mas isso nom quer dizer que rejeitem qualquer tipo de mercado) e oponhem-se a que a alimentaçom esteja na OMC.

#16 27/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

O mercado é anterior ao capitalismo, si como a expltacion dos servos liberados na revolución burguesa, como a loita de clases é anterior o capitalismo; como a usura e o comercio... Enton a túa proposta é unha volta o pasado, o mercado controlado polos gremios artesanáis e polos aristocratas donos da terra. A volta as hambrunas ciclicas (na Galiza a mediados do seculo XIX houbo unha moi semellante a que despoblou Irlanda na mesma epoca).
A verdade que o estalinismo fixo moito máis dano do que parece: temos reconstruir os verdadeiros conceptos da política e a economia, da socialoxia e mesmo da sicoloxia.
Mercado, por si non o sabes, sexa na Atenas antiga ou a Roma imperial -tamen tiña mercado- ata o mercado medieval -termo hoxe de moda-, ata mercado capitalista, é unha maneira de intercambio por definicion inxusta e alienante; trocanse obxectos chamados mercadorias por obxectos abstractos chamado diñeiro, froito ambos da produccion.
Normalmente quen se lucra do intercambion é o propietario dos medios de produccion e as forzas productivas, a terra e quen a traballa. E normalmente, salvo nas economias de susbsitencia -hoxe chamadas sustentables, que na Galiza só xeraron emigracion e pobreza, ou xa non lembramos que o que facian os nosos antepasados era "subsitir"-, ao mercado vai o propietario non quen traballa.
E hoxe a OIT recoñece que os asalariados do campo -que son a metade da poboacion rural no mundo, uns 500 millons sobre 1 000 millons-, teñen piores condicios de vida que calquer propietario por moi pequeno que sexa.
Se ti me argumentas que mellorando o propietario melloras o asalariado, primeiro diria que é mentira: esa é a teoria dos burgueses, desenvolvamos a economia e melloraremos todos; mais cando veñen mal dadas, quen perde o traballo é o asalariado.
Alén máis, o pequeño empresario, agrario, industrial ou comercial, é un gran empresario na mentalidade, pois quere que os costes de produccion (salarios e insumos) reduzan e suban os prezos da súas mercadorias, mais non pode ser un grande porque os seus investimentos, a productividade dos seus medios de produccion, etc. non o permiten. Non o é, non porque non quera, senon que porque non pode.
Enton, para solucionalo, e como os grandes xa teñen os seus estados, elaboran todas as teorias necesarias para xustificar o que en economica chamase proteccionismo ou economia autarquica. Non é nengun descubrimento na economia, o de pechar as fronteiras para defender os productos nacionais... é tan vello como a sociedade de clases, e xa non che digo a capitalista.
É o recurso das burguesías nacionais fronte a crise, pechar as portas para que ninguen compita cos meus productos. De feito, o ministro de Industria español hai uns días fixo un chamamento a sobernía "xoguetera", pois recomendou fronte a crise, que os españois compraran productos españois.
A loxica, máis alo do que falemos, é exactamente a mesma: proteccionismo dos meus productos fronte a competencia estranxeira.
Compañeiro, unha recomendacion final, antes de dicer grandes palabras (sustentabilidade, descentralizacion, etc. etc.) fixate nos suxeito sociais que a defenden: os burgueses franceses fixeron unha revolucion baixo tres lemas que todos suscribimos, liberdade, igualdade e fraternidade........ e olla onde ficou a burguesía francesas, con Sarkozy o fronte.
E, por favor, un pouco de respecto a historia... que é a unica ciencia exacta; pois o que foi, foi.

#17 27/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Cal sería a túa proposta diante dos conflictos entre os bateeros e ANFACO (conserveros), polo prezo do mexillon. Os primeiros queren subilo para mellorar os beneficios, e senon deixan o mexillon no mar (¿subirán os salarios dos sus traballadores na mesma proporcion?), e os segundo queren baixalos, para mellorar os seus beneficios (¿repercutirá esta mellora nos salarios das súas tralladoras?, porque na conserva o 90% son obreiras).
Esto é mercado: oferta e demanda.
O mesmiño co prezo do leite: os gandeiros queren subila e os envasadores baixala. Oferta e demanda.
E non digamos chorradas dos mercados de proximidade, porque iso é o feudalismo do reino de taifas.
A miña proposta sería, máis aló das bonitas palabras das que non se come: nacionalizacion baixo control obreiro das conserveras e envasadoras, establecemento dun prezo xusto para o bateeiro ou gandeiro que non teña asalariados (se o teñen, expropacion da explotacion baixo control dos asalaraidos), e potenciamento do agrupamento das explotacions en cooperativas sen asalariados.
Porque na Galiza temos un dos exemplos de como a "soberenía alimentar" baixo as leis do mercado só conducen ao desenvolvemento dunha industria capitalista, só que co nome de cooperativismo: UTECO-Coren Ourense. Que comenzou como unha simple cooperativa de gandeiros ourensans, e hoxe é a primeira industria agroalimentaria española con máis de dous mil asalariados.
A Central Leiteira Asturiana, tamen cooperativa, ven de presentar un ERE -Expediente de Regulacion de Emprego- para o despedimento de 250 traballadores da CLA.
A proposta de Soberania Alimentar so ten un final inevitable: o xurdimento dunha industria capitalista, baixo a forma de cooperativa.
Aos exemplos, podese engadir a estrela de Euskadi: o complexo industrial de Mondragon, que comezou como unha resposta cooperativa e de sociedades laborais industrais, neste caso, á crise do 80 e hoxe é un dos emporios financieiros e industriais máis importantes do Estado Español.
A ignorancia é moi atrevida.

#18 27/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Sinto-cho Ulo, eu nom flipo co proletariado e o comunismo, que nom deixa de ser a outra cara do capitalismo, outra forma de industrialismo, de centralizaçom, de autoritarismo, de burocracia, de destruiçom ambiental e social... E nom quero voltar ao passado, nem ao mais recente nem ao mais remoto.

Hai muitas formas de ter propriedades, hai muitas formas de comerciar.

#19 27/Setembro/2008 signatus

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

Polo demais, nom sei quê burguesias nacionais som essas que estám por trás da soberania alimentar, porque a verdade é que no movimento pró soberania alimentar estám povos indígenas, labregos sem terra, pequenos labregos, gente do marisqueio e pesca artesanais, pastores, ecologistas, feministas e ONGDs das situadas mais à esquerda.

#20 28/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

Pois mira... Evo Morales representa un sector da poboacion indixena Boliviana, os cocaleros (e non o digo con moralina, pois estou pola legalizacion das drogoas, de todas), que son pequenos e medianos campesiños. As feministas, pois ha de todo, dende o feminismo da muller traballadora, ata a o feminismo da pequena e mediana burgusía (ti lle chamarías clase media). A pesca a quen te refires, aos que son propietarios do seu barco, teñen 4 o 5 asalariados -imigrantes cada vez máis-. Aos mariscadores que teñen licencia concedida pola Xunta ou os furtivos. A cales.
E non flipo con sectores sociais que só saben amplificar as campañas que dende o imperialismo -o francés para se máis exactos- desenvolvense... Pois os ideologos do altermundismo e xeralidades polo estilo son os representantes dun sector da gran burguesía francesa, Ignacio Ramonet, de Le Monde Diplomatic, en alianza coa IV Internacional (os ex LCR, con Bernard Cassen ao fronte).
E isto é un sector da burguesía imperialista francesa, a socialdemocrata, aliada cos sectores que tí dis.
E loxicamente, todos eles abominan do proletariado, pois foron derrotados co estalinismo, derrota que ti mesmo exprsas.
Porqué, por que as preguntas ben concretas que fixen máis arriba, ti so contestas coa frase dos neoliberais: o socialismo morreu, e o marxismo tamen.
Ese é o problema, que pensades ter unha gran orixinalidade no pensamento e só repetis o que os filosofos franceses dos 60, os "postmodernos", como Alain Touraine, Andre Glucksmann ou B Henri Levy veñen defendendo: a morte do proletariado como clase revolucionaria. E o xurdimento dos novos movimentos sociais.
So a titulo informativo, estes tres sres hoxe son asesores do "revolucionario" Sarkozy.

#21 28/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo -1 Negativo]

e sobre as ONGs recomendo o artigo de J Petras, Imperialismo e ONGs en America Latina.

#22 29/Setembro/2008 buril

[Valora este comentario Positivo +1 Negativo]

(A ulo)Considero que intentar confrontar a loita do proletariado coa loita la soberanía alimentar non ten ningún sentido, e igualmente carece de calquera fundamento o feito de tentar ver algunha relación coa soberanía alimentar do modelo cooperativista de Coren e outras cooperativas mencionadas(co mesmo planteamento empresarial ou peor aínda que calquera industria convencional, aínda que en numerosas ocasións ao conselleiro Suarez Canal se lle encha a boca poñéndoas de modelo). A Soberanía alimentar reivindica o dereito dos pobos a producir a súa alimentación básica, sen que se lles impoñan políticas agrícolas que lles quiten as terras e as poñan en mans de grandes empresas transnacionais para obter grandes cantidades de "alimentos" coas que traficar a gran distribución, e que o pobo morra de fame, como está a acontecer. Non sei que ten de burguesa esta reivindicación. Loita contra o dumping, é dicir a venda por debaixo dos custos de producción, baseándose moitas veces nunhas condicións case de escravitude dos labregos e das labregas (pequenos e medianos, e moitas veces asalariados/as do agronegocio exportador), na sobreexplotación do territorio e na obtención duns alimentos que en vez de nutrir son mesmo perigosos para a saúde. Coa crise alimentaria que temos na actualidade, non podo comprender como, en nome da defensa dos traballadores/as, podes intentar deslixitimar esta loita. Por certo, non son proletariado os traballadores/as dos agronegocios (as pequenas e medianas explotacións, que son a maioría hoxe en Galiza, xa supoño que non teñen a categoría de persoas, polo que dis) aos que se lles quitaron previamente as súas terras, ou é que non nos importa que outros teñan condicións infrahumanas para que podamos manter o noso nivel de vida. Haberá que mudar o sistema que impide que os obreiros e obreiras perciban uns ingresos dignos, e non pedir que outras persoas teñan que vivir na miseria. Creo que nunca te paraches a ver cánto do prezo final que paga o consumidor/a vai para os productores/as e canto para a industria. Poñendo unha comparación, hai persoas noutras partes do mundo que traballarían pola décima parte do que moitos operarios galegos. Quero supoñer que a nosa loita non é para que poñan o seu salario a eses niveis para ser competitivos. Pois eso é o mesmiño que se lles está a pedir aos nosos labregos e labregas, que á inmensa maioría cóstalles tamén bastante chegar a fin de mes. De fame, de momento non morren, non.

#23 30/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

"Loita contra o dumping, é dicir a venda por debaixo dos custos de producción...." Esto é o que piden os industriais españois contra o "dumping" dos industriais chineses que producen por debaxio "dos custos de produccion".
Sa falas de custos de produccion, falas de valor da mercadoria, e se falas de mercadoria falas de capitalismo.
Que falemos de pequenos e medianos campesiños enfrontados ás multinacionais, é unha cousa. Mais que falemos de non se fala de capitalismo é un autoengano ou ignorancia.
A esencia do capitalismo é producir por debaixo da medida do custe de produccion e vender por riba del, para acadar máis beneficios. E iso é que quere facer dende o pequeno ata o grande. Nin máis nin menos.
Un pouco máis de economía politica e menos de moral relixiosa.
"Creo que nunca te paraches a ver cánto do prezo final que paga o consumidor/a vai para os productores/as e canto para a industria".
O sexa, que o problema é o reparto da torta que pagan os consumidores, na sua maioria asalariados/as. Que demo importalle a istes que leva a torta, se o productor do leito ou o produtor do tetrabrik, se o final sae do seu peto.
O que eu digo é a loita contra fame, que o dereito á alimentacion, non o garanten as medidas de introduccion do capitalismo -é dicer, as leis do mercado, a oferta e a demanda, a rabaixa dos custes de produccion, a procura do lucro, asi sexa para un renda de subsistencia-, senon a sua desaparicion. E que a soberania alimentaria non é máis que defender a propiedade privada e o mercado, e que isto só leva, se se consigue a desaparicion das multinacionais, a reaparicion delas: as leis do mercado son as da concentracion e centralizacion da economia. Se ti repartes baixo as leis do mercado, máis cedo que tarde, os que produzan con "baixos custes de produccion" expulsaran do mercado aos que o fagan en piores condicions, e absorveran as súas terras e demáis.
Podedes adornalo como vos guste, máis ista é a realidade dende que o capitalismo exerceu por primeira vez a soberania alimentaria co soberanía politica que foi a revolucion burguesa.
O mundo non naceu onte.

#24 30/Setembro/2008 ulo

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

E por certo, ainda que é un pouco tarde... non séi se coñecedes o Decreto da Terra do primeiro goberno bolxevique na URSS, onde se lle daba a terra aos campesiños pobres.
Se tedes algunha curiosidade por coñecer a historia da loita campesiña pola terra, é importante coñecer esta experiencia pois afectou a 120 millons de seres humanos.
Ben, iso non solucionou o problema da fame na URSS, só lle deu a terra aos campesiños, que é distinto.
A alimentacion so foi garantida cando desenvolveuse de conxunto a economia soviética (e non reivindico para nada a colectivizacion estalinista, que foi a punta de pistola).