Vieiros

Non se debería chamar a este procedemento “selección”, palabra que suxire elixir uns e excluír outros. É mellor falar de “solidariedade xenética”.

Hai que tranquilizar ao pai e á nai, se alguén lles di que non é eticamente correcto. As expresións desafortunadas dalgunhas instancias relixiosas, que dixeron de xeito errado que iso é “sacrificar a un irmán para salvar a outro” e que se opuxeron, entre outras cousas, á lei de reprodución asistida, deron con iso mostra da súa ignorancia tanto teolóxica como ética.

Non se sacrificou a ninguén, nin se seleccionaron unhas persoas (os pre-embrións non o son aínda), nin se discriminou ou excluíu a ninguén. Simplemente se deu luz verde a un dos óvulos fecundados, tras o debido diagnóstico pre-implantacional, para que fose implantado e entrase no proceso de chegar a ser persoa, unha vez consumado o proceso constitutivo dun novo ser humano ao longo da interacción embrio-materna durante as semanas seguintes (entre a terceira e oitava aproximadamente).

Hoxe, transcorrido normalmente o proceso de xestación, a compatibilidade xenética dese acabado de nacer, ademais da alegría dunha nova vida, trae ao mundo a esperanza de dar vida.

O cardeal Albino Luciani (o Papa Juan Pablo I, que soamente sobreviviu un mes no ambiente da Curia vaticana) felicitou aos proxenitores de Louise Brown cando naceu en 1978, a primeira nena por fecundación in vitro. Hoxe, a teoloxía e a bioética felicitan a Javier e Soledad e aos seus fillos.