Vieiros

DECLARACIÓN

O Parlamento europeu aprobou o 18 de xuño o texto –sen modificacións- proposto pola Comisión de Representantes Permanentes (Coreper) da Unión Europea para a Directiva de Retorno as cales, non se compadecen co respecto á dignidade humana dos migrantes en situación migratoria irregular; non resultan congruentes co espírito do dereito humanitario nin co do dereito internacional dos dereitos humanos, aos que todos nos debemos como signatarios e garantes do sistema internacional dos dereitos humanos; ignoran os termos do diálogo sostido polos xefes de estado e de goberno de América Latina e o Caribe e os da Unión Europea, en ocasión da V Cume ALC – UE, celebrado en Lima, Perú; en particular, o compromiso asumido en relación "ao gozo e protección efectivos dos dereitos humanos para todos os migrantes", así como ao "desenvolvemento dun enfoque comprensivo da migración internacional", segundo consta en párrafo 27 da Declaración de Lima, subscrita o 16 de maio de 2008.

Diante da decisión adoptada, os xefes de estado do Mercosul e estados asociados,

DECLARAMOS:

1) Que deploramos a aprobación da Directiva de Retorno, por ser contraditoria da propia normativa europea sobre o dereito humanitario consagrado no Convenio Europeu de Dereitos Humanos e na Carta dos Dereitos Fundamentais da Unión Europea. A lexislación aprobada cuestiona ademais, o “interese superior do neno”, consagrado na Convención das Neacións Unidas dos Dereitos do Neno; dificulta o principio da reunificación familiar e avanza restritivamente sobre os dereitos e obrigas establecidos no protocolo sobre o estatuto dos refuxiados (1967).

2) Que a medida adotada constitúe unha contradición á histórica hospitalidade brindada polos nosos pobos -durante séculos- a millóns de inmigrantes procedentes de todo o mundo, a quen recibiu sen máis requisitos que a súa vontade de integrarse aos nosos países.

3) Que reivindicamos a achega positiva dos nosos migrantes connacionais en todos os países de destino na Unión Europea, tanto no plano social e cultural como no económico, segundo o constataron estudos científicos europeus na materia.

4) Que as políticas migratorias restritivas demostraron -nos feitos- a súa improdutividade e que, moi pola contra, xeran climas propicios para prácticas xenofobas, racistas ou discriminatorias, alentando as formas máis denigrantes da criminalidade transnacional organizada, como o tráfico ilícito de migrantes e a trata de persoas.

5) Que debe asumirse que as causas da emigración de nosos connacionais están na pobreza estrutural, na falta de oportunidades, na desigualdade e exclusión sociais que aínda mallan nos nosos países. Que as asimetrías económicas internacionais, os multimillonarios subsidios que distorsionan a competitividade; a falta de apertura dos mercados do mundo desenvolvido aos produtos dos países emerxentes e non desenvolvidos, retroalimentan as condicións económico-sociais que impulsan aos nosas nacionais a emigrar para o mundo desenvolvido.

6) Que en consecuencia, a forma de ordenar os fluxos migratorios é cooperar, no marco do principio de responsabilidade compartida, para xerar desenvolvemento económico-social nos países de orixe de migrantes; dar efectiva apertura dos mercados do mundo desenvolvido aos nosos produtos; eliminar os multimillonarios subsidios e as distorsións comerciais. O desenvolvemento local en orixe e a posibilidade de colocar os nosos produtos nos mercados de alto desenvolvemento xerarán fontes de traballo que arraigarán ás poboacións e estabilizarán efectivamente as migracións.

7) En virtude de canto antecede, inspirados no diálogo construtivo mantido e os acordos acadados en ocasión do V Cume ALC – UE, convidamos ás autoridades da Unión Europeia a modificar a lamentábel decisión adoptada pola Coreper e o Parlamento Europeu, de forma tal que, antes que os seus efectos entren en vigor, poidan subsanarse as graves deficiencias contidas nelas, co nobre fin de garantir o respecto á dignidade da persoa migrante, independentemente do seu estatus migratorio, de conformidade co dereito internacional dos dereitos humanos, o dereito internacional humanitario e a xurisprudencia internacional sobre a materia.

8) Até tanto iso poida alcanzarse, instruimos aos señores ministros e ministras de relacións exteriores dos nosos países, que adoten as medidas necesarias para que, os consulados e seccións consulares das embaixadas dos nosos estados atendan as consultas e inquietudes que sobre as Directivas de Retorno, puidese formular calquera das nacionais migrantes dun estado parte ou asociado, brindando protección e asistencia previstas pola Convención de Viena de relacións consulares e oferecendo o asesoramento axeitado que impida restricións ao exercicio dos seus dereitos humanos como persoa migrante, independentemente da condición migratoria que revista no país de destino.

Tucumán, 1º de xullo de 2008