Vieiros

#1 7/Abril/2008 LOIS_DE_SILAN

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

" ... vivir en galego é un dereito inalienábel das persoas na
(Parto do texto do manifesto).

Galiza ... ". Pois NON! Nin o é nin debe selo!; pois, non debemos renunciar a poder comunicarnos na Galiza e fóra dela cos membros doutras comunidades lingüísticas.

Por outra banda, o dereito a usarmos ENTRE NÓS o galego na Galiza ou fóra dela non só está recoñecido no artigo 27 do PIDCP, senón que é plenamente respectado na Galiza (polo menos oralmente).

O problema na Galiza non vos está en vivirmos ENTRE NÓS en galego, senón na comunicación lingüística COS OUTROS (na Galiza na súa lingua territorial propia coma en Castela na súa, sen prexuízo de usarmos excepcionalmente linguas alleas, coma en Castela!).

" ... o galego é o único idioma natural de Galiza ...". O galego é indubidabelmente unha lingua propia da Galiza; mais, probabelmente non sexa a única. Seguramente que antes da chegada dos romanos ó territorio da Galiza xa se usaba nela algunha lingua orixinada neste territorio. O que si resulta incuestionábel évos que das linguas vivas só a galega é propia da Galiza. Dito doutro xeito, todas as outras linguas vivas, incluído o castelán!, son linguas alleas á Galiza.

" O pobo galego ten dereito a que a súa lingua ocupe todos os ámbitos da vida social propios de calquera idioma, con dignidade e con normalidade." Nisto si estou de acordo!

" ... deben existir as garantías para podermos vivir en galego, ... ". Para podermos vivir SÓ en galego nin existen nin deben existir, polo que xa dixen. Mais, para vivirmos principalmente en galego e excepcionalmente noutras linguas (uso normal e non discriminatorio da lingua propia do territorio no seu territorio) xa existen garantías XURÍDICAS (normas).

Lamentabelmente só xurídicas. Non existen garantías xurisdicionais (xulgadores) nin sociolingüísticas ( por parte dos lingusuarios).

" ... bilingüismo dunha soa cara, ...". Un bilingüismo integrado pola lingua propia do territorio ou da comunidade lingüística sen territorio e mais por unha lingua común ou universal que permita a comunicabilidade lingüística directa entre calquera membro de calquera comunidade lingüística con calquera outro de calquera outra évos un bilingüismo que defendo como lexítimo.

O que non procede évos aludir ó bilingüismo asimétrico castelán-galego na Galiza para defender un bilingüismo castelán-galego simétrico. E isto porque a SIMETRÍA ENTRE LINGUA PROPIA E LINGUA ALLEA É DISCRIMINATORIA, por moi oficiais que sexan as dúas!

O problema, daquela, non vos é nin de naturalidade ou propiedade do galego na Galiza, circunstancia que ninguén discute!, nin se debe ocupar uns espazos ou outros. O problema segue a ser a ILEXITIMIDADE do estatus xurídico, do tratamento xurisdicional e sociolingüístico do castelán na Galiza.

Non vos é lexítimo (é claramente discriminatorio) que ós españois de comunidades lingüísticas distintas da castelá se nos impoñan dúas linguas españolas (a propia e mais o castelán), e ós da comunidade lingüística castelá só unha (a propia).

Non vos é lexítimo que na imposición dunha lingua allea ós das comunidades lingüísticas españolas distintas da castelá se nos impoña unha lingua que non permita a comunicabilidade lingüística directa con calquera membro de calquera comunidade lingüística do planeta (non serve nin para o eido europeo da UE!).

Non vos é de recibo que a xudicatura española (contra dela debera dirixirse sen ambigüidades a manifestación convocada pola Mesa!) descoñeza os rudimentos da iuslingüística e, daquela, inaplique o ordenamento ó efecto vixente.

Non vos é de recibo que os da Mesa e outros sigan equiparando lingua propia a lingua allea e defendendo a liberdade de escolla para o seu uso indistinto na Galiza entre castelán e galego polo feito de estaren ambas DECLARADAS oficiais.